OBSERVATIE-INSTRUMENTEN

De eenvoudigste en goedkoopste methode om de grootte van het letsel te bepalen, is het gebruik van een meetlatje. Aan de hand van de lengte, de breedte of de diameter kan de oppervlakte bepaald worden. Deze twee-dimensionele methode houdt in dat de wonde een perfect geometrische vorm moet heeft (bv. rechthoekig, cirkelvormig, ovaal,…). 

Een andere tweedimensionele methode is het aftekenen van de wonde met behulp van een pen op een steriele transparante film. Het voordeel is een eenvoudige uitvoering met een minimum aan materiaal. Een correcte bepaling van de grenzen van de wonde is moeilijk en soms subjectief, doch zeer belangrijk. De nauwkeurigheid en de betrouwbaarheid van deze methode wordt hierdoor beïnvloed.

Bij deze tweedimensionele methode voor wondbeoordeling wordt gebruik gemaakt van digitale fotografie. Op de foto wordt de referentieschaal aangegeven. Met deze schaal kan de lengte en de breedte van het letsel bepaald worden.

Met deze methode wordt het oppervlak van een wonde bepaald door het creëren van een twee-dimensioneel vlak op basis van een foto of een wondaftekening. Transparant grafisch (1cm x 1cm) papier wordt, manueel of digitaal, over de foto of de wondaftekening gelegd, en het aantal volledige vakjes die door de wonde bedekt worden, wordt geteld. 

Een alginaat of een zouthoudende vulling kan in de wonde gebracht worden om een drie-dimensioneel beeld te krijgen van de grootte van de wondcaviteit.

Bij deze methode worden twee foto’s van de wonde genomen, beide vanuit een verschillende, vooraf bepaalde positie. Een driedimensioneel beeld wordt gevormd door een koppeling te maken van corresponderende punten in de twee foto’s.